Permormance, sztuka uliczna, kabarety, teatr

Kabaret Nic Nie Szkodzi należy do jednych z najlepszych i najbardziej obiecujących wcale już niemłodych kabaretów. Jest to grupa ze Śląska i w ich skeczach raz po raz pobrzmiewa echo związane z ich pochodzeniem. Duża dawka humoru, ale przemyślanego i ambitnego to właśnie to, co doskonale charakteryzuje ten kabaret. Utworzyli oni nawet swój własny słownik kabaretowy, z którego dowiedzieć się możemy, że mianem “galaretki” określa się publiczność ruszającą się w czasie opowiadanych dowcipów. Wszystko to naturalnie spowodowane nagłymi wybuchami śmiechu. Natomiast “pancz lajnem” określają oni dowcip, który owszem jest śmieszny i bawi publikę, ale wszystko kosztem czyjegoś dobrego samopoczucia, a więc najczęściej wyśmiewa się konkretną osobę i obnaża jej wady. Interesującym jest także pojęcie “one way rekwizytu”, czyli takiego rekwizytu, który może posłużyć tylko jeden raz w czasie całego pokazu. Niezależnie od wszystkiego kabaret Nic Nie Szkodzi jest kabaretem, który zawsze warto zobaczyć.

Kabaret ANI MRU-MRU istnieje od roku 1999 i działa do tej pory bardzo aktywnie. Tworzony jest on przez Marcina i Michała Wójcika i Waldemara Wilkołka. Są oni absolutnymi ulubieńcami publiczność, a ich liczne skecze głęboko zakorzenione w świadomości wielu Polaków, którzy potrafią powtórzyć całe sekwencje kabaretowe z pamięci. Najbardziej charakterystycznym w całym składzie pozostaje jednak Michał Wójcik, określany przez niektórych człowiekiem-gumą. Potrafi o sobie bardzo ciekawie mówić, a na stronie internetowej dzieli się nawet tym, że bardzo nie lubi szpitala i najchętniej w ciepłe dni zaszywa się w parku, by poczytać o małych krasnalach w zaroślach. Zdecydowanie rock’n’roll’owe żarty i doskonała zdolność improwizacji cechuje nie tylko samego Michała Wójcika, ale również wszystkich innych członków kabaretu. Kabaret ANI MRU-MRU jest laureatem wielu konkursów kabaretowych w Polsce, ale z czasem zaczyna pozyskiwać również wyróżnienia zagraniczne. Każdy kolejny ich gag jest jeszcze śmieszniejszy.

Robert Górski, Przemysław Borkowski, Mikołaj Cieślak, Katarzyna Pakosińska i Rafał Zbieć to skład obecny Kabaretu Moralnego Niepokoju, który praktycznie nie zmienił się od czasu założenia grupy. Przypomnijmy jeszcze, że Kabaret Moralnego Niepokoju powstał w 1996 roku w Warszawie i cieszy się aż po dzień dzisiejszy wielką popularnością wśród widzów. Grupę fanów KMN zdobył sobie dzięki programowi emitowanemu w TVP2, gdzie każdego tygodnia mogliśmy oglądać niezwykle zabawne skecze premierowe. Artyści kabaretowi oczywiście niejednokrotnie czynili różne aluzje i nawiązania do życia codziennego i wydarzeń aktualnych, również w polityce. Najchętniej oglądanym był cykl “Opowieści Dziadka Barnaby” i “Klinika doktora Posuwały”. Wśród rozlicznych nagród, jakie zdobył Kabaret Moralnego Niepokoju znalazły się: Grand Prix na Ogólnopolskim Przeglądzie Kabaretów PaKA w Krakowie w 1996, ale również I nagroda na Pojedynku Gigantów w krakowskiej Rotundzie w 2006 roku. Naturalnie nagród tych było o wiele, wiele więcej.

Grupa Rafała Kmity to dziś absolutnie legendarny kabaret polski, tym bardziej, że jest to kabaret działający wciąż niestrudzenie od 1993 roku przy krakowskim Teatrze STU. “Głusi jak pień” czy “Pop-show” to tylko niektóre z najpopularniejszych programów kabaretowych, które przyniosły Grupie Rafała Kmity ogromną popularność i szeroką i wierną publiczność. Prezentowali się oni również na również już legendarnym Przeglądzie Kabaretów PaKA, ale niestety nie udało im się tam zdobyć żadnej konkretnej nagrody, a tylko wyróżnienia. Wiele osób z pewnością pamięta jeszcze genialny skecz “Radio”, który do znudzenia powtarzany był w telewizji, chociaż nie mniej śmieszył poprzez to właśnie. Sonia Bohosiewicz rozpoczynała swoje aktorskie przygody właśnie z kabaretem działającym przy Teatrze STU. Obecnie tę grupę można jeszcze zobaczyć na wielu pokazach, ale mają one zazwyczaj dość kameralny klimat. Poza tym – jak sądzą niektórzy – Grupa Rafała Kmity jest zbyt mało komercyjnym kabaretem na dzisiejsze czasy.

Mumio skupia artystów od kilku lat i wciąż niezmiennie funduje publiczności świetne dowcipy, z których wszyscy się śmieją. Tak już nieprzerwanie od 1995 roku w Katowicach ćwiczą i próbują:
Jadwiga Basińska, Dariusz Basiński, Jacek Borusiński oraz Jarosław Januszewicz. Wyżej wymienieni stanowią najbardziej aktualny skład Kabaretu Mumio. Do ich ostatnich osiągnięć należy zaliczyć pierwsze miejsce w kategorii “największe odkrycie telewizyjne 2005 roku”, a także nagrody na Przeglądzie Kabaretów PaKA. Kabaret Mumio stara się nie tworzyć mini skeczów, ale raczej całościowe spektakle o mniejsze lub większej dramaturgii. Wszystkie cechuje lekko absurdalny humor i ogromna autoironia. Pomimo, że czynią wiele aluzji do życia codziennego to jednak absolutnie odcinają się od polityki. Ich cele jest przede wszystkim bawić i cieszyć, a więc starają się przekazywać radość innym płynącą z dowcipów i mniejszych lub większych gagów. Kabaret Mumio jest świetnym kabaretem z dowcipem lekkostrawnym.

Zenon Laskowik był najsłynniejszych artystą kabaretowym i satyrykiem z czasów PRL. Tworzył on świetne skecze razem ze swoim rodzimym kabaretem TEY. “S tyłu sklepu” to maleńki spektakl, który stał się bardzo szybko symbolem kabaretu wyżej wymienionego. Wraz z początkiem lat 90. Laskowik zrezygnował jednak z zabawiania publiczności i został listonoszem w Poznaniu. Obecnie jednak znowu powrócił do tworzenia kabaretu i razem z Jackiem Federowiczem założyli Kabareciarnię. Obaj panowie zostali twórcami kabaretowych koncertów “Filharmonii Dwójki”, gdzie prezentują dzielnie i dumnie kolejne skecze potwierdzające ich bardzo dobrą formę twórczą. Rok 2010 okazał się być dla obu panów bardzo łaskawy i obrodził w Grand Prix Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W twórczości Laskowika i Fedorowicza znaleźć można wiele aluzji i nawiązań, są oni mocno zaangażowani, ale to zaangażowanie do odczytania jest jedynie w drugiej, metaforycznej warstwie każdego skeczu. Z kolei każdy ich skecz bardzo szybko staje się doskonałą sztuką.

Neo-Nówka – kabaret działający na terenie naszego kraju już od 10 lat, założony został bowiem w roku 2000 przez ówczesnych studentów z różnych wrocławskich uczelni. Początkowo grupa kabaretowa miała nazwę nieco inną – mianowicie To-Niemy. W odróżnieniu od innych polskich kabaretów Neo-Nówka jest bardzo mocno zaangażowana politycznie i społecznie i chętnie bazuje na aktualnych wydarzeniach z tych dziedzin. Obecny skład jest tworzony przede wszystkim przez Romana Żurka (założyciela i autora tekstów), Michała Gawlińskiego oraz Radosława Bieleckiego, który w składzie tym działa od niedawna. Naturalnie trójka ta jest wspierana przez wiele osób, których wymieniać nie warto, ponieważ jest ich zbyt wiele. Moherowy program należy do największych i najgłośniejszych osiągnięć Neo-Nówki. Janina, Krystyna oraz Teresa to bohaterki główne tego programu, które się zazwyczaj spotykają we trzy i dyskutują o bieżących wydarzeniach. Jest to humor bezpośredni, pozbawiony subtelności, ale godny uwagi.

Dumą Dąbrowy Górniczej jest od roku 1996 Kabaret Dno, który od wielu lat prężnie działa, chociaż z małymi przerwami i zmianami sił w składzie. Obecnie skład podstawowy jest tworzony przez trzech bardzo energicznych panów takich jak: Jarosław Cyba, Adam Mrozowicz i Wojciech Stala. Ich najpopularniejsze programy, które odbiły się szerokim echem w Polsce to “Jaki dziś jesteś, Mickiewiczu?”, “Problem roku 2001″, “Program lunatyczny” oraz “Apokalipsa, czyli problem roku 2007″. Większość z nich miała swoją premierę na Przeglądzie Kabaretów PaKa. Ostatnia nagroda tego kabaretu pochodzi z 2006 roku i było to I miejsce w kategorii Złote Koryto Kabaretów na festiwalu w Rybniku. Sami artyści bardzo miło i ciepło wspominają Nagrodę Publiczności na Mazurskim Lecie Kabaretowym “Mulatka” w Ełku. Na tle innych kabaretów, Kabaret Dno prezentuje się całkiem nieźle. Wielokrotnie mogliśmy oglądać popisy tych trzech panów w telewizji przy okazji transmisji z najróżniejszych festiwali i przeglądów.

Obecnie na polskiej scenie kabaretowej nieco wieje nudą, dlatego, że brakuje świeżych debiutantów, brak nowatorskości niestety wpływa bardzo negatywnie na stan taki a nie inny. Ostatnią grupą naprawdę ambitną pośród polskich kabaretów była Grupa MoCarta, czyli kwartet smyczkowy, działający co prawda i dziś, ale niestety nie prezentujący już nic nowego i zaskakującego. Panowie Filip Jaślar, Michał Sikorski, Paweł Kowaluk oraz Bolesław Błaszczyk serwują publiczności skecze oparte na dowcipie czy kalamburze muzycznym. Samo zachowanie panów występujących świadczy o ich wysokiej kulturze osobistej i o tym, że owy żart nie jest przeznaczony dla wszystkich grup społecznych, ale dla zdecydowanej inteligencji. Do największych sukcesów Grupa MoCarta zaliczyć może Warsaw Summer Jazz Days i występ razem z Bobbym McFerrinem. My osobiście polecamy Państwu “KREATURY – czyli Cztery pory roku według Grupy MoCarta” lub też Koncert Jubileuszowy z 2007 roku, zapisany w październiku i wydany w formie DVD.

Kabaret Młodych Panów w opozycji do Kabaretu Starszych Panów, ale tylko w nazwie i może nieco w dynamice. Poza tym, jednak tak samo śmieszni jak grupa kabaretowa dziś już absolutnie legendarna. Założona została ona w Rybniku w 2004 roku i występuje w całej Polsce, żyjąc ciągle między jedną a drugą trasą kabaretową. “My naprawdę chcemy pracować” to mini spektakl, świetny gag, który przyczynił się do zdobycia przez panów wielkiej popularności wśród publiczności. Co prawda – jak mówią znawcy – nie mają oni aż takiego potencjału jak chociażby Kabaret Moralnego Niepokoju, to jednak są godnymi uwagi i zainteresowania. W stały i niezmienny skład tego kabaretu wchodzą: Mateusz “Banan” Banaszkiewicz, Bartosz Demczuk, Łukasz “Kaczor” Kaczmarczyk, a także Piotr Sobik – manager koncertowy. Wychodząc na pokaz Kabaretu Młodych Panów możecie być Państwo pewni, że nie będzie to wieczór stracony. Na pewno otrzymanie wielką dawkę genialnego humoru i sporą lekcję dystansu do siebie i swojej działalności.